Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Και δόξα σοι ο Θεός…»

Και δόξα σοι ο Θεός…»


        
 Η κόρη ενός φίλου η βρήκε προσωρινή δουλειά σε μια επιχείρηση στον Πύργο από εννιά το πρωί ώς έξι το απόγευμα, για έξι μέρες την εβδομάδα με 450 ευρώ μηνιαίως. Πτυχιούχος μηχανικός, ήταν δύο χρόνια άνεργη, ετοιμαζόταν να φύγει για έξω. «Είναι κι αυτό κάτι, είναι μια αρχή», μου είπε ο πατέρας της, φανερά ανακουφισμένος.

Ο γιός ενός  άλλου φίλου από την Επαρχία Ολυμπίας κλήθηκε ως αναπληρωτής σε σχολείο της Βόρειας Ελλάδας  και ξεκινά την άλλη εβδομάδα. Θα παίρνει 650 ευρώ μηνιάτικο καθαρά μέχρι τον Ιούνιο – τα μισά περίπου θα τα δίνει στη βενζίνη ή στο ενοίκιο, αν αποφασίσει να μετακομίσει στην περιοχή. «Πάλι καλά, τυχερός είμαι, ξέρεις πόσοι συνάδελφοι δεν έχουν απολύτως τίποτα; Δόξα σοι ο Θεός να λέμε!», ήταν τα λόγια του στην τελευταία μας συζήτηση.

Στην  κόρη ενός  γείτονα  στον Πύργο προτάθηκε νέα μείωση μισθού, η τρίτη από την απαρχή της κρίσης, με το ίδιο πάντα φόβητρο: «Η επιχείρηση κινδυνεύει να κλείσει». Εδώ και καιρό υπογράφει για δώρα που δεν εισπράττει ποτέ και έχει σταθερά καθυστερήσεις στην καταβολή του μισθού της, τουλάχιστον τρεις μήνες. Τη ρώτησα πώς νιώθει. «Τι να κάνεις, δεν βλέπεις τι συμβαίνει γύρω μας; Και πάλι καλά να λέμε, ευχαριστημένη πρέπει να είμαι που δεν μας πετάξανε στον δρόμο. Τουλάχιστον έχω μια δουλειά!», ήταν η απάντησή της.
Μια καλή κοπέλα και πάλι στον Πύργο που γνωρίζω απολύθηκε από την δουλειά της, παίρνει το  επίδομα ανεργίας  και δουλεύει έξι ώρες την  ημέρα για κάτι ελάχιστα (200 €) και μαύρα  στη επιχείρηση για πού την απέλυσε και είναι και ευχαριστημένη …

Άνθρωποι που εργάζονται σκληρά, που μόχθησαν για να σπουδάσουν και να καταρτιστούν και είναι ευσυνείδητοι και φιλότιμοι.
Κατέληξαν να συμβιβάζονται με μισθούς-φιλοδωρήματα και με συνθήκες εργασίας από αναξιοπρεπείς ώς προσβλητικές, έτοιμοι να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε παραχώρηση τους ζητηθεί και να δεχθούν μοιρολατρικά κάθε όρο προκειμένου να διατηρήσουν τη θέση τους.

Άλλωστε, τους έχει περάσει το μήνυμα από καιρό ότι είναι αναλώσιμοι και πως, αν δεν τους αρέσει, στρατιές προθύμων θα βρεθούν για να τους αναπληρώσουν, μπορεί και με χαμηλότερες απολαβές, οπότε καλύτερα να μη διαμαρτύρονται.
Και έχουν πειστεί για όλα αυτά και νιώθουν τυχεροί και προνομιούχοι! «Πάλι καλά να λέμε, δεν βλέπεις τις ειδήσεις στην τηλεόραση;!»

Ενα ολόκληρο σύστημα, λοιπόν, εκμεταλλεύεται το ενστικτώδες ψυχολογικό αντανακλαστικό που έχουμε ως ανθρώπινο είδος: μπροστά στη μεγαλύτερη δυστυχία των άλλων, νιώθουμε αυτομάτως καλύτερα με τους εαυτούς μας. Συμφιλιωνόμαστε με την κατάστασή μας και οι όποιες αντιστάσεις μας κάμπτονται υποσυνείδητα. Η οθόνη επιτελεί αυτή ακριβώς τη λειτουργία: προβάλλει σε υπέρμετρο βαθμό τις χειρότερες εναλλακτικές, τρομοκρατεί με εικόνες εξαθλίωσης και απογοητεύει με αριθμούς και στατιστικές.

Η βελτίωση της ζωής μας, ο αγώνας για καλύτερο αύριο, η διεκδίκηση για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και αξιοπρεπώς αμειβόμενη και σταθερή εργασία, ακόμα και η διατήρηση κεκτημένων και δικαιωμάτων θεμελιωμένων από χρόνια, παρουσιάζονται ως παρωχημένες νοοτροπίες και λαϊκίστικες πρακτικές ενός χρεοκοπημένου παρελθόντος.
Ως δικά μας κοινωνικά προπατορικά αμαρτήματα, για τα οποία φέρουμε την απόλυτη ευθύνη και εξαιτίας τους οδηγηθήκαμε στο σημερινό «αδιέξοδο».

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τη συστηματική και προσχεδιασμένη κατάλυση κάθε έννοιας συλλογικής δράσης, την αθρόα καλλιέργεια συλλογικής ενοχής, την απόλυτη κομματικοποίηση και τον ευτελισμό του συνδικαλισμού και την παντοκρατορία των συμφερόντων και των συντεχνιών, μας οδήγησαν στον αυτοεγκλωβισμό τού «δόξα σοι ο Θεός» και του «πάλι καλά».

Δεν αισθανόμαστε πια απλώς ανήμποροι να αντιδράσουμε – αυτό άλλωστε έχει εμποτίσει τον ψυχισμό μας εδώ και δεκαετίες, μέσα από το κενόδοξο lifestyle της απαξίας και της ματαιότητας.
Γι' αυτό ίσως οι αγώνες μας των τελευταίων χρόνων, αν και μαζικοί σε συμμετοχή, υπήρξαν αναιμικοί, σπασμωδικοί και με ηττοπάθεια.
Ακόμα χειρότερα, κάποιοι νιώθουμε ευδαιμονία, αν όχι ευγνωμοσύνη, όταν μας πετάξουν ένα ξεροκόμματο εν είδει επιδόματος ή μόλις εξασφαλίσουμε έναν μισθό πείνας κάτω από τις χειρότερες συνθήκες.

Η όποια αλλαγή προς το καλύτερο δεν θα έρθει ούτε εύκολα ούτε ανώδυνα.
Δεν θα χαριστεί από κανέναν και κυρίως δεν θα προκύψει άνωθεν.
 Το σύστημα που αντιμάχεται τις ζωές μας είναι αδυσώπητο, τα προσωπεία του ανεξάντλητα και τα όπλα του πανίσχυρα.

Η συνειδητή επιθυμία ν’ αλλάξουμε επιτέλους κατάσταση και να μην είμαστε ευχαριστημένοι με ελεημοσύνες είναι ένα πρώτο βήμα.
Η απενεργοποίηση της οθόνης και των προπαγανδιστικών μηχανισμών ίσως είναι ένα δεύτερο.
Όπως και να 'χει, ίσως ήρθε η ώρα να ασπαστούμε άλλο απόφθεγμα, να περάσουμε από το «ο Θεός να βάλει το χέρι του» στο «συν Αθηνά και χείρα κίνει».


Οι επιβήτορες της Ηλείας και ο όνος (?) λαός (της)

Οι επιβήτορες της Ηλείας και ο όνος (?)  λαός (της)



Την συνολική εικόνα του του τόπου μας την ξέρουμε, δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης  περιγραφής της οπισθοδρομίας της Ηλείας.

Υποδομές ανύπαρκτες (δρόμοι, αεροδρόμιο, σιδηρόδρομος), η όποια παραγωγή της καταπίπτει, η ανεργία αυξάνεται, ο κόσμος μεταναστεύει,  οι επιχειρήσεις κλείνουν ή φυτοζωούν, ο τουρισμός δεν αναπτύσσεται και όλα αυτά όταν έχουμε την Αρχαία Ολυμπία και ένα τεράστιο πολιτιστικό και ιστορικό απόθεμα, περιβάλλον πανέμορφο, θάλασσες και ακτές ελκυστικές, δυνατότητες  αγροτικής και μεταποιητικής παραγωγής τεράστιες.

Γνωστό είναι ότι  σαν χώρα διανύουμε μια περίοδο καταστροφής, επιταχυνόμενης διάλυσης της οικονομίας, αδιεξόδου και φτώχειας για τους πολίτες (ελέω μνημονίων κλπ),
 αλλά είναι πασιφανές ότι η  εικόνα και οι ..εικόνες της μνημονιακής περιόδου, του σήμερα της Ηλείας, κραυγάζουν και καταδεικνύουν την υστέρηση του τόπου μας έναντι άλλων περιοχών και για τούτη την σύγκριση, εγγύτατη του κειμένου το αληθές…,   ιδέστε την Αχαΐα και την Μεσσηνία (έχουν αυτοκινητόδρομους, αεροδρόμια, οσονούπω σιδηρόδρομο, Πανεπιστήμια, ΤΕΙ κλπ) που κινούνται προς το μέλλον.

Και εμείς στην Ηλεία ,  πού φτάσαμε, πώς φτάσαμε ώς εδώ, αλήθεια;
Ποιο είναι το μερίδιο της ευθύνης του καθενός για τούτη την κατάντια της  Ηλείας, της πολιτικής και  των  πολιτικών ;
Υπάρχουν βεβαίως οι απαντήσεις αλλά λίγοι τολμάνε να τις εκφράσουν, να τις διατυπώσουν, γιατί πονάνε… πώς αλλιώς.
Ας επιχειρήσουμε μια προσπάθεια ..

Δύο (πάντα) είναι οι εξελικτικοί και αναπτυξιακοί παράγοντες σε κάθε κοινωνία (αυτήν που ζούμε και με αυτές τις δομές),
 ό λαός  και  οι πολιτικοί εκπρόσωποί του .
Εκ του αποτελέσματος και οι δύο απέτυχαν οικτρά.

Αυτοί που διαχειρίστηκαν την πολιτική εκπροσώπηση και την δημόσια κριτική ( τα τοπικά μέσα ενημέρωσης εννοώ) και όρισαν  την κοινωνικοοικονομική πορεία της Ηλείας  την τελευταία 40ετία  μας οδήγησαν  στην εσχατιά της Ελλάδας και της Ευρώπης ( στο κατά κεφαλήν εισόδημα και στις αναπτυξιακές δράσεις και υποδομές) σε ακραίως ευθεία  αντίθεση με τις πλουτοπαραγωγικές μας ικανότητές και δυνατότητες.
Υπήρξαν και υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις, που μόχθησαν πάλεψαν αλλά η γενική εικόνα δεν αλλάζει.

Τι έχει να παρουσιάσει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της  Ηλείας τα τελευταία  40 χρόνια ?
Την Ηλεία σε κοινωνικοοικονομικό καθοδικό σπιράλ,
την συντριβή  της όποιας αναπτυξιακής δυνατότητας του τόπου μας,
την αντικατάσταση της αυτονόητης ανάγκης σχεδιασμού και ενότητας για την παραγωγική προοπτική του τόπου μας με την απόλυτη προχειρότητα ,
το κάνω ό,τι και όπως γουστάρω και
την ταπείνωση των πολιτών της Ηλείας.

Αυτοί οι επιβήτορες του τόπου μας -αυτού που με την στενή έννοια το ονομάζουμε Ηλεία, Πύργος, Αρχ. Ολυμπία, Αμαλιάδα κοκ -, αυτοί που την έχουν  καταστρέψει, από το 1980 και μετά,  αν τους μετρήσεις δεν υπερβαίνουν του εκατό (100),  εκατό σφετεριστές των ελπίδων του Ηλειακού λαού, βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι, υπουργοί, αντιπεριφερειάρχες, εκδότες και οικονομικοί παράγοντες. 
Όλοι αυτοί  είδαν τον νομό μας ή τον Δήμο ως βαθιά και γεμάτη τσέπη ,   καρέκλα ωφελειών  και πάλκο προβολής της ματαιοδοξίας τους.
Ένα λιμνάζων σύστημα, ως βούρκος  κατέπνιξε  τον τόπο  μας, τον κόντυνε, τον έφερε στα μέτρα τους  και στο «μπόι» τους, τον έβαλε στην παντελόνα, κονόμησε, κοκορεύτηκε, κορδώθηκε, ωφελήθηκε, προβλήθηκε…

Ένα αλληλοτροφοδοτούμενο   και αλληλουποστηριζόμενο σύστημα που αναδεικνύεται  από επιλογές ηγεσιών κομμάτων, μέσα από κομματικούς στρατούς και πολιτικές γραμμές, με την υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης  (αυτών  που ασελγούν επί των Ηλείων και της Ηλείας), προωθούνται με κατευθύνσεις μέσα από την εκκλησία και τους παπάδες,  τη βοηθεία οικονομικών παραγόντων ( επί αντιπαροχή..).

Ένας εσμός που προωθείται, ανελίσσεται, αναρριχάται
όχι με κριτήριο, το πρόγραμμα ( και την ικανότητα υλοποίησης του), το σχέδιο, τις ικανότητες, τα προσόντα, την εντιμότητα  και την πολιτική ηθική,
αλλά το παπατζιλίκι, το παραμύθι, το χρίσμα από το κόμμα, την οικονομική δυνατότητα( για να πληρώνει την εκλογική του καμπάνια – μέσα ενημέρωσης, υλικό, τμήματα μελαψών ψηφοφόρων κλπ- πάντα με χρήματα σε μαύρη απόχρωση ), το αλισβερίσι του με εκδότες(για μελλοντικές ανταλλαγές), τις οικονομικές διευκολύνσεις σε επιχειρηματικούς  παράγοντες,   
και που δεν τους ενδιαφέρει  η πρόοδος του τόπου, παρά μόνο η δική τους (….«πρόοδος» οικονομική  κλπ), η καρέκλα της εξουσίας, το παραγοντιλίκι  και που ηδονίζονται από τις προσφωνήσεις: Χαίρεται κύριε βουλευτά, χαίρεται  κύριε Δήμαρχε,  χαίρεται κύριε Περιφερειάρχα, χαίρεται κύριε Νομάρχη..( χαρά στα μούτρα τους), από τις φωτογραφίες στις εφημερίδες,  τις δηλώσεις στην TV

Ένα  τσούρμο ανικάνων, ιδιοτελών αρπαχτικών (πολιτικοί, αυτοδιοικητικοί, μέσα ενημέρωσης) σαν  Γαϊτανάκι έρχεται και επανέρχεται για χρήση και επανάχρηση…  στηριζόμενο στους πυλώνες της διαφθοράς, της διαπλοκής και την ανικανότητας, κάτι σαν αμαρτωλό τρίγωνο…

Αν απαντηθεί η γνωστή λατινική ρήση « Cui Bono» (ποιος ωφελείται),  από αυτό το εκλεγόμενο τίποτα που δεν κάνει τίποτα, αβίαστα έρχεται η απάντηση: 
Πάντως όχι ο ηλειακός λαός( οι Πυργιώτες, οι Αμαλιαδαίοι, οι Καμπίσιοι, οι Ολύμπιοι και σίγουρα ναι,  οι διαμεσολαβητές (μέσα ενημέρωσης), οι ψηφοαποδοχείς ( οι εκλεγμένοι δηλαδή) και το συνολικό σύστημα που διαιωνίζεται να αναπαράγεται ..

Δίπλα σε αυτό υπάρχει και ένα  σύνολο παρασίτων που το υποστηρίζει διότι ωφελείται …
Η ολιγαρχία των κονέ , των κομματικών, των διαπλεκόμενων ,των ανταλλαγών, της πολιτικής δωροδοκίας,  αυτών που περιμένουν και κάποτε εισπράττουν εύνοιες για τον εαυτό τους με το τέλος των εκλογών( εκτός των μαύρων χρημάτων)
Πώς αλλιώς, όταν το βόλεμα, οι αυλές, οι στρατοί (οι κομματικοί), οι παρατρεχάμενοι, οι ορντινάντσες   έγινε η φιλοσοφία πολλών ;


Απέναντι (?) σε όλους αυτούς  υπάρχει και Ηλειακός  λαός που έχει πάθει πολλά( πάρα πολλά ) και μυαλό δεν έβαλε.
Καταγγέλλει, αφορίζει, θυμώνει, οργίζεται αλλά καρφωμένος στον καναπέ (ή στο καρέκλα του καφέ) και ψηφίζει και ξαναψηφίζει  αυτούς τους ίδιους και να  τους χειροκροτά

Πως είναι δυνατόν να υποδεχόμαστε τον Κατσιφάρα στην Ηλεία και τον χειροκροτούμε όταν δεν έχει κάνει τίποτα για την Ηλεία και  μας κοροϊδεύει άντροπα !

Πως είναι δυνατόν να εκτιμάται ο Αντωνακόπουλος  ( ο με μηδενικό έργο προσφοράς έργου, αποτελέσματος και ικανοτήτων ) ως εναλλακτική λύση του ολετήρα του  Πύργου Λιατσή.
Πως αποδεχόμαστε τα (τοπικά) μέσα ενημέρωσης (που διαπλέκονται..)  να καθορίζουν υποψηφιότητες και εκλογιμότητες, να κουνούν επιτιμητικά το δάχτυλο στους Ηλείους πολίτες, φορτώνοντας  τα «εγκλήματά» τους   σε αυτούς, αυτοί οι βολεμένοι αλλά κα ακόμα διορισμένοι σε θέσεις ευθύνης δημοσίου( πρόεδροι λιμενικών ταμείων)  και που κάνουν πάρτι (μόνο για πάρτη τους)  με το δημόσιο χρήμα»?
Πως ακολουθούνται  οι ίδιοι και ίδιοι με τα ίδια λόγια και τις ανεκπλήρωτες(πάντα) υποσχέσεις , και να ψηφίζονται και να χειροκροτούνται… ?

Πως ψηφίζουν αυτούς  τους βουλευτές  ως αναμορφωτές  της Ηλείας, τους  δήμαρχους ως βελτιωτές της ζωής του, τους Περιφερειακούς  (Περιφερειάρχης, Αντιπεριφερειάρχες) ως ενισχυτές της ανάπτυξης και της προόδου καν μην γίνεται τίποτα και να ξαναψηφίζονται και ξανά και ξανά ?
Είναι λογικό (παραλογισμός είναι ..) να επιλέγονται υπάλληλοι εκδοτών και που « τα έχουν κάνει πλακάκια»  με τους κάθε Λιαστσήδες  ως λύση  ?
Δεν κατανοείται το παιγνίδι  σε βάρος του Ηλειακού λαού, χρόνια τώρα ?
Πως δεν  είναι ορατό το αδιέξοδο ?

Αν παρ’ όλα αυτά συνεχίσουμε τα ίδια,
ε ! τότε , ας τα λουστούμε τώρα και ας το βουλώσουμε, επιτέλους· αρκετά με τα μεγαλήγορα ψεύδη, με την υποκρισία, με τις αυταπάτες, με το βόλεμα, επιμένω.

Να μην ξαναμιλήσουμε, αλλά ως σανοφάγοι και πρόβατα να συνεχίσουμε  ενισχύουμε( δια της αδράνειας και της ψήφου)  την θλιβερό καθοδικό σπειροειδή κύκλο/πορεία του τόπου μας  και  την αποδοχή να είμαστε ( οι Ηλείοι) έσχατοι της Ελλάδας, ουρά των εξελίξεων και ουραγοί  της ανάπτυξης.

Μου είναι δύσκολο δε να καταλάβω τι άλλο θέλουμε για να κατανοήσουμε αυτά που συμβαίνουν στον τόπο και να αντικρίσουμε τη γυμνή αλήθεια των μελλούμενων.
Πόσο άλλο και πόσο πιο δυνατά πρέπει να μιλήσει το παρελθόν και το παρόν για να μην συνεχίσουμε τα ίδια λάθη και στο μέλλον?
Καιρός να σοβαρευτούμε πριν η Ηλεία(Ηλεία, Πύργος, Αρχ. Ολυμπία, Αμαλιάδα κοκ  ) παραδώσει το πνεύμα.


Εμείς  όλοι μην προετοιμάζουμε,  με την αποδοχή, την ανοχή μας με λόγια και πράξεις, ένα παρελθόν για το οποίο θα ντρεπόμαστε στο μέλλον !

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Άθλιοι μας ρημάξατε τις ζωές, εξορίζετε τους Έλληνες (με αφορμή την μετανάστευση πολύ κοντινών μου ανθρώπων)

Άθλιοι μας ρημάξατε τις ζωές, εξορίζετε τους Έλληνες
(με αφορμή την μετανάστευση πολύ κοντινών μου ανθρώπων)





Μου έχει κοπεί η λαλιά, η στεναχώρια και η πίκρα κόμπος και θηλιά στο λαιμό, η αγανάκτηση  οργή εκρηκτική.

Πολλά βιώνουν οι Έλληνες, φτώχεια, ανεργία, μειώσεις μισθών, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς,  ξεπούλημα της πατρίδας μαζί με τις  θλίψεις, τα αδιέξοδα και την αδυναμία  να σταματήσουν αυτήν την πολιτική κα τους πολιτικούς  του μνημονίου.

Μα το μεγαλύτερο είναι ο ξεριζωμός, όταν φεύγουν δικοί  σου άνθρωποι  στα ξένα για να μπορέσουν να ζήσουν, να βοηθήσουν τις οικογένειές τους, τα παιδιά και τα εγγόνια, τους γονείς τους.

Σε ένα σπιτικό ( το δικό μου ) σε μια ενιαία οικογένεια,  φεύγει η σύζυγος,  η μάνα, η γιαγιά για να δουλέψει στην  Γερμανία ( αφήνοντας πίσω σύζυγο, παιδιά, εγγόνι, αδελφή), γιατί η οικογένεια πνίγεται οικονομικά(άνεργοι όλοι..), 
 φεύγει ο ανιψιός για Ολλανδία ( όπου εκεί είναι και αδελφή του..)  για να βρει δουλεία ανάλογη με τα προσόντα του  (αφήνοντας  την μάνα μόνη..), ο «αδελφός» είναι στην Γαλλία, τότε δεν ξέρεις ποιο μεγάλο είναι ο πόνος ή η οργή.

Σε μια γειτονία,  ο βαφτισιμιός δουλεύει στην Αραβία,  ο γείτονας στην Αλβανία (…),  ο γνωστός στην Γερμανία,  ο υδραυλικός σου και αυτός στην Γερμανία,  ο γιός του φίλου σου και αυτός στην Γερμανία, χωριανοί στην  Αυστραλία, ο γιός του άλλου φίλου σου Σκανδιναβία, ο γιός και του άλλου φίλου σου στην Αγγλία, τότε  καταλαβαίνεις ότι μιλάμε για ξεμπουντούλομα, για καταστροφή της Ελλάδας και του μέλλοντος της.

Ο αναγκαστικός ξεριζωμός ( για να ζήσουν οικογένειες ή για να έχουν ένα μέλλον οι νέοι), χωρίζει  οικογένειες, πόνος αβάσταχτος…, οργή…

Τότε δεν μπορείς παρά να  θέλεις (σφόδρα)  να τους ισοπεδώσεις, να τους αφανίσεις, όλους αυτούς που με την ψήφιση και την εφαρμογή των μνημονίων,  εξόρισαν, φτώχυναν και απέλπισαν τους Έλληνες, πουλάνε  την πατρίδα μπιρ παρά, διώχνουν στα ξένα νέους και μεγάλους.
Όλους αυτούς που κορόιδευσαν (και κοροϊδεύουν ), που πήραν την ελπίδα και το αναστεναγμό του λαού και το έκαναν καρέκλες, αξιώματα και κόρδωμα.

Όταν ο τόπος μας αυτός με τις μεγάλες δυνατότητες δεν μπορεί να εξασφαλίσει εργασία και αναγκάζει χιλιάδες  Ελληνίδες και Έλληνες να αυτοεξοριστούν, ε ! τότε κάτι πρέπει να αλλάξει(πολιτική και πολιτικούς) και να αλλάξουμε… να αγωνιστούμε
Και όταν βλέπεις στεναχωρημένο το εγγόνι σου, θλιμμένα παιδιά και «αδελφή», αδειανό το σπίτι, ο πόνος  σου κόβει τα πόδια ,σε παραλύει  και τα δάκρυα σε εμποδίζουν να βλέπεις καθαρά, όμως  το μυαλό δουλεύει, μπορούμε σκεφτόμαστε , γιατί και ποιος φταίει  για την νέα προσφυγιά  των Ελληνίδων και των Ελλήνων.

Και δεν είναι μόνο ο εξορισμός των Ελλήνων …

Είναι η καταραμένη ανεργία, η ντροπή των επιδομάτων,  ο εξευτελισμός της διανομής τροφίμων,  οι εξαθλιωμένες συντάξεις,  η αναζήτηση τρόφιμων στα  σκουπίδια, το κλείσιμο των καταστημάτων, οι μισθοί της ντροπής,  η αθλιότητα των εξάμηνων κακοπληρωμένων προγραμμάτων εργασίας, οι πλειστηριασμοί, οι κατασχέσεις,….

Αυτό ζει ο λαός μας, μια ατελείωτη φτώχεια, μια διαρκή προσβολή της αξιοπρέπειας του, μια απόγνωση που πνίγει σαν θηλιά στο λαιμό, που σε σώνει, σε τελειώνει.

Διάλυση του κοινωνικού ιστού, γκρίνια που φέρνει η φτώχεια, διάλυση της οικογένειας, φόβος των παιδιών, σμπαράλιασμα της ψυχής και του εαυτού και μια μη-ζωή μετατρέπει ζωντανούς πολίτες σε   άχρηστους, περιττούς, διαφανείς, σκυφτούς.

Η  φτωχοποίηση και η δυστυχία του ελληνικού λαού είναι χωρίς προηγούμενο, ακόμη και για εμπόλεμες καταστάσεις.

Το τέρας των μνημονίων και του νεοφιλελευθερισμού, της αθλιότητας, του ξεπεσμού και της εξαθλίωσης μας έχει αρπάξει και μας τρώει.

Κατασπαράζει και μετατρέπει εργαζόμενους σε ανέργους, επιχειρηματίες και μαγαζάτορες σε λουκέτα, παιδιά που χαμογελούν, σε θλιμμένα και νηστικά, την δημόσια περιουσία, σε ιδιωτική των ξένων αρπάγων, τους μισθούς και τις συντάξεις σε φιλοδώρημα, την φορολογία σε γδάρσιμο, τους αγρότες σε κολλήγους, τα σπίτια και τις επιχειρήσεις σε ιδιοκτησία των κορακιών, την αξιοπρεπή ζωή σε καταραμένη φτώχεια, την υγεία και την πρόνοια, σε παραπέταμα, τους νέους, σε ..απόμαχους και μετανάστες, την ηρεμία και την χαρά του κόσμου σε διαρκή αγωνία και φόβο, την αξιοπρέπεια των Ελλήνων σε διαρκή προσβολή, την υπερηφάνεια τους σε ζητουλιά, την ανάπτυξη σε διαρκή κατήφορο, την παραγωγή (αγροτική, βιομηχανική) σε απραξία και αδράνεια, την Εθνική Ανεξαρτησία και Κυριαρχία σε υποταγή, την ζωντάνια της κοινωνίας,  σε ανθρώπους κλεισμένους στα σπίτια, την αισιοδοξία για το αύριο, σε τρόμο για αυτό που έρχεται, την ελπίδα, σε απελπισία, την δημοκρατική στάση, σε φρίκη, σε φασισμό, σε νεοναζισμό.

Αυτά συνέβαιναν (πριν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) συμβαίνουν και τώρα επί «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ, που αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, επιτρέπει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, βαθαίνει την φτώχεια επεκτείνει την ανεργία, την εθνική υποταγή και υποτέλεια, βαθαίνει την ύφεση, καταστρέφει το παραγωγικό δυναμικό της χώρας, γίνεται η χρήσιμη (για τους ισχυρούς) «αριστερά», απαξιώνει  και μολύνει  την έννοια και το ήθος της Αριστεράς.

Μπορούν να εκφράζουν όποιες  δικαιολογίες θέλουν οι υποστηρικτές της κυβέρνησης, αλλά ας δουν την  πραγματικότητά που «στέκεται»  μπροστά τους αποκρουστική, που είναι ίδια και απαράλαχτη με αυτήν της ΝΔ (του Σαμαρά πριν και του Κούλη τώρα).
Δεν είναι έτσι θα πουν ορισμένοι, που ακόμα υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι λένε  και οι βολεμένοι (παντοιοτρόπως.. ) βουλευτές και  στελέχη του κυβερνητικού κόμματος. 
Αλλά αφού δεν καταλάβατε να σας τα επαναλάβω και να προσθέσω..(και πέστε μου που κάνω λάθος )

Τα σπίτια του κόσμου θα βγουν σε πλειστηριασμό,  η φτώχεια είναι παντού, παιδιά πεινούν, το ηλεκτρικό ρεύμα κόβεται σε οικογένειες, οι νέοι φεύγουν στο εξωτερικό, η ανεργία αυξάνεται, οι κατασχέσεις και πλειστηριασμοί σε για χρέη στα Ταμεία  και Δημόσιο άρχισαν, οι «μισθοί» και οι «συντάξεις» καταρρέουν και κόβονται, οι  τράπεζες ενισχυθήκαν με δισεκατομμύρια που πληρώνει ο λαός, αρπάζουν τζάμπα  οι ξένοι, δημόσια περιουσία λιμάνια, αεροδρόμια, ακτές…, ξεπουλιούνται, οι επιχειρήσεις κλείνουν, η φορολογία αυξάνεται, η υγεία είναι σε διάλυση, η Δημοκρατία αναιρείται με την καθ’ υπόδειξη ψήφιση νόμων στην Βουλή από τα ανδρείκελα που λέγονται βουλευτές, τα ΜΑΤ ξανάπιασαν δουλειά , η αποικία χρέους επεκτείνεται ελέγχοντας τα πάντα ( Τράπεζες,  ΓΓ Εσόδων, Έξοδα με αυτόματους κόφτες…), το χρέος αυξάνεται, η Παιδεία υπό κατάρρευση, οι συντάξεις κόβονται, οι αγρότες και η αγροτική παραγωγή τελειώνουν, η βιομηχανική παραγωγή μειώνεται συνεχώς, ο κόσμος έχει κλειστεί στα σπίτια του και ούτε για καφέ δεν βγαίνει, η αξιοπρέπεια των Ελλήνων ποδοπατείται,  η υπερηφάνεια γίνεται υποταγή, η Εθνική Ανεξαρτησία και Κυριαρχία σε κίνδυνο και ο κατάλογος είναι αμέτρητος …
…και η  κατάσταση χειροτερεύει, οι αυτοκτονίες πληθύνονται, η σχιζοφρένεια καταλαμβάνει, όπως και η κατάθλιψη, πολλούς από τους εναπομείναντες Έλληνες.

Και υπάρχουν κάποιοι που τα ανέχονται, τα  δικαιολογούν και ορισμένοι τα υποστηρίζουν.
Δεν μιλώ για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τον Τσίπρα, γιατί αυτοί είναι οριστικά μνημονιακοί, είναι  απέναντι συντάχθηκαν και υπηρετούν τους εχθρούς του λαού.
Μιλώ για αυτούς που  ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτούς που ψήφισαν ΟΧΙ.
Μα πως τα δικαιολογείτε και πως πείθετε τον εαυτόν σας για αυτό ?

Για ποια έξοδο από την κρίση μιλάνε αδιάντροπα οι βέβηλοι και οι άθλιοι της νυν κυβέρνησης και της επομένης  ?
Ντροπή σας πρώην σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ και αφήστε  τα περί προσωρινής υποχώρησης μπροστά σε ένα μεγάλο και ανυπέρβλητο ανώτερο αντίπαλο  την ΕΕ και την Γερμανία και τη αναγκαιότητα της συνθηκολόγησης.

Απλά σας θυμίζω αυτά που λέγατε μέχρι τις αρχές του 2015 ότι αυτή η επιχειρηματολογία είναι ακριβώς ίδια με αυτούς που συνεργάστηκαν με τους, τους  Τούρκους,  τους Γερμανούς και την Χούντα

Για ποια έξοδο από την κρίση μιλούν αδιάντροπα οι βέβηλοι και οι άθλιοι της νυν κυβέρνησης και της επομένης ;

Και εμείς ?
Στην τρύπα που μας χώσανε, ας μην τους αφήσουμε να μας θάψουν κιόλας!
Η ανατροπή αυτής της  κατάστασης αποκληροποίησης των Ελλήνων  είναι μονόδρομος.
Ο μοναδικός μονόδρομος.
Για να ζήσουμε σαν άνθρωποι και όχι σαν δούλοι. 



Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Στα πιο βασικά σταυροδρόμια της ζωής μας δεν υπάρχει σήμανση

Στα πιο βασικά σταυροδρόμια της ζωής μας δεν υπάρχει σήμανση



Το έχω ξαναγράψει και ξαναπεί…

Να και πάλι σε σταυροδρόμι, ένα από τα πολλά και πολλών ειδών που συναντάμε και μας καλούν να αποφασίσουμε.
Να μείνουμε εκεί, σαν καρφί που ενώνει τις διαφορετικές κατευθύνσεις, δεν γίνεται.
Στην προσωπική μας ζωή, στα αισθήματα μας, στην κοινωνική μας στάση, στις πολιτικές μας επιλογές.

Όλα έχουν κόστος.
 Η όποια κατεύθυνση και αν  ακολουθήσεις.
Στα  σταυροδρόμια σου..

Δεν έχει «πρέπει», «νόμιμο», « σωστό» και υποχρεωτική «σήμανση» πορείας
Οι μεγάλες αλλαγές στο διάβα του της ιστορίας του ανθρώπου, και του κάθε εγώ/εμείς, έγιναν με υπερβάσεις.
Όταν αρνήθηκε το «πρέπει» και  ρήξη έγινε, όταν το «νόμιμο» πηρέ την μορφή του δίκιου ,όταν το « σωστό» μετατράπηκε σε επιλογή αρχών και αξιών.
Όταν η όλα πήραν την μορφή του πραγματικά νέου, των διαδρομών σε απαγορευμένες διαδρομές, σε μονόδρομους, κόντρα σε «σημάνσεις» της ευθείας γραμμής, της υποχρεωτικότητας, της ατομικής βολής και του καθώς πρέπει.
Πάντα οι υπάρχουν δύο κόσμοι .
Τα σταυροδρόμια που λέμε.

Να βλέπουμε την δυστυχία και την καταστροφή, τα μνημόνια της εξαθλίωσης, την χώρα μας να καταστρέφεται, την φτώχεια παντού, τα πάντα βαμμένα με θλίψη, το μέλλον να είναι «πίσω» μας και να μένουμε αναποφάσιστοι ή το χειρότερο να τα υποστηρίζουμε.

Είναι δυό κόσμοι που συναντιούνται και χωρίζουν αδιάκοπα, ανήκουν στην ίδια εποχή αλλά σκέφτονται προς άλλη.
Μερικές φορές μπερδεύονται, νομίζουν ένας πως μπορεί να εισδύσει στον άλλον, αλλά αυτό κρατάει πάντα λίγο, κάποιο διάστημα ή μόνο μια περίοδο.
Η σύγκρουσή τους είναι χωρίς ειρήνη και ανακωχές, γιατί είναι καθολική και διαρκής.

Οι άνθρωποι συχνά αυταπατώνται πως μπορεί οι κόσμοι αυτοί να συμβιώσουν, μπορεί και κάποιοι, ίσως και πολλοί, να προσχωρούν σ’ εκείνον που έχει νικήσει –οι νικητές ακόμα κι όταν δεν έχουν αίγλη έχουν εξουσία και δύναμη– αλλά η πραγματικότητα αμείλικτη και ανατρεπτική δεν επιτρέπει τον επί πολύ εφησυχασμό.
 Και διαλύει πάντα τις αυταπάτες.
Ακόμα κι αν μερικές φορές όχι έγκαιρα.
 Αισθητές ή ανεπαίσθητες αιτίες ξαναφέρνουν στο προσκήνιο τη σύγκρουση.

Και εντέλει, όσα και να πιστεύει ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά, τα γεγονότα είναι που ορίζουν την τροπή.

Οι αυταπάτες πάντως είναι το «προνόμιο» των κάτω.
 Οι πάνω δεν εφησυχάζουν ποτέ.
Αυτοί ξέρουν καλά, γι’ αυτό δεν επαναπαύονται σε προσωρινές ρυθμίσεις.

Συνεπώς τα περιθώρια ανθρώπινων σκέψεων στενεύουν.
Ξέρουν πόσο αμείλικτος είναι ο πόλεμος των δύο κόσμων, ακόμα κι όταν δεν έχει πάρει αμείλικτες μορφές.

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι το πόσο έχουν αφομοιώσει αυτή την αλήθεια οι πάνω, αλλά το πόσο δεν την έχουν αφομοιώσει οι κάτω.

Τα σημάδια πάντως δείχνουν προς τυφώνες.

Στα πιο βασικά σταυροδρόμια της ζωής μας δεν υπάρχει σήμανση. (Μενέλαος Λουντέμης)


Οι αρχές, οι αξίες, η καρδιά και ψυχή (του Ανθρώπου), οδηγούν..

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

...όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…

...όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…



 «Άνοιξα το παράθυρο κι αφουγκράστηκα μακριά το αιώνιο παράπονο του κόσμου …Έτσι συνήθως χάνουμε τα πιο ωραία χρόνια μας, από ‘να τίποτα: ένα αύριο που άργησε ή ένα λυκόφως που κράτησε πολύ….» (Τάσος Λειβαδίτης)

 Ο χρόνος όπως και να το υπολογίσεις ή να το ονομάσεις, είναι αυτός που ζούμε (πραγματικά),
ο χρόνος που μας έφυγε μέσα από τα χέρια, είναι ο χρόνος του ονείρου-αλλά δεν μπόρεσες-,
είναι και ο χρόνος που έρχεται και  που τα όνειρα χωρίς παγίδες θα γίνουν ζωή.

Οι  άνθρωποι βρισκόμαστε πάντοτε αντιμέτωποι και με τους φόβους και με τα σχέδια της ζωής μας και με τη ζωή μας την ίδια. Ακολουθούμε τη ροή του χρόνου ως φέτες της πραγματικότητας. Ακολουθούμε τη ροή και τον κυνηγάμε ταυτόχρονα.

Όμως  ο χρόνος δεν είναι κενός περιεχομένου, περιέχει εμάς –ως άτομα και κοινωνία-, την ζέουσα ζωή .
Μες στο σήμερα υπάρχουν οι διαψεύσεις του χτες, που τόσα όλοι ελπίσαμε, αλλά  διαψευστήκαμε (τα όχι που έγιναν ναι, οι πολιτικές μεταλλάξεις, οι «αριστεροί» τεμενάδες … ), αλλά και οι ελπίδες για το παραπέρα,  για τον αύριο χρόνο .

Τον χρόνο, ως μια πραγματικότητα και μια σύμβαση ταυτόχρονα, τον έχουμε μοιράσει σε μερίδες ώστε να κάνουμε εύσχημη και χειρίσιμη την κατανάλωσή του.
Αλλά όσο κι αν είμαστε εμείς που δημιουργούμε, τις προσδοκίες ( και τις εξουσίες), τα σύμβολα κι όσο κι αν τον κατανέμουμε σε εφικτούς ορισμούς – μέρες, βδομάδες, μήνες κλπ. – καταλήγουν (δεν πρέπει !)να μας  επιβάλλονται στην πραγματικότητα και εν τέλει μας εξουσιάζουν.

Η μορφή και τα μορφώματα, τα κάστρα (της εξουσίας) και τους «προεστούς» (υπουργούς, πρωθυπουργούς, βουλευτές κλπ) εμείς του ορίσαμε όχι για να μας καθορίσουν, αλλοιώσουν, να μας κάνουν αυλικούς και χειροκροτητές, αλλά να μετατρέψουν την ελπίδα σε μια υποφερτή ζωή(τουλάχιστον..)

 Κι έτσι κάνουμε μετρήσεις και απολογισμούς με βάση το συμβατικό που γίνεται αναγκαίο, το όνειρο που σέρνεται ως ρεαλισμός, την  υποταγή σε κάθε «ευρωπαϊκό», σε κάθε δικαιολογία για να αναιρέσουμε  και να αναιρεθούμε.
Εγκλωβιζόμαστε  μέσα στα συμβατικά όριά, αφήνουμε την δημιουργία και την μετατρέπουμε σε προσδοκία απραγματοποίητη.

Αντί να τα  καταφέρουμε ,  παραβιάζουμε και ανατρέπουμε, πιστεύω, στόχους για καλύτερη ζωή, βολευόμαστε, υποτασσόμαστε .

Κι αν είναι βολικό  για κάποιους (που τους κατασπάραξε ο ρεαλισμός και  η εξουσία) να  πούνε:  «χωρίς δική μας ευθύνη» , «θα το δούμε»,   «άστο για αργότερα»,  «τόσα μπορούμε, τόσα κάνουμε»,  «αυτά μπορεί η κυβέρνηση», « δεν βλέπεις τι γίνεται στην Ευρώπη» και τόσα άλλα παρεμφερή και … συμφερή της συμφοράς.
Ο ρεαλισμός (τους) της βολή τους.
Αυτά, αυτοί.

Τι ήταν λοιπόν εκείνο το, παρελθόν, κοντινό και μακρινό, που διανύσαμε με τόσο μεγάλη ταχύτητα;
Πόσα γεγονότα μπόρεσε να σηκώσει και πόσες ελπίδες να αφομοιώσει, σα δράκος που τρώει σκέψεις και σχέδια;
Ο  απολογισμός, τι κάναμε, τι χάσαμε, τι επενδύσαμε, μεγάλες ζημιές και λίγα κέρδη χειροπιαστά, αλλά με μεγάλο ηθικό δικαίωμα, συνηγορεί για προσδοκία  ή  απογοήτευση ;

Ο ρεαλισμός (μου), του σήμερα

Η  εμπιστοσύνη που έδειξε (δις και τρις) η ελληνική κοινωνία στον ΣΥΡΙΖΑ έσβησε.
 Ο χρόνος, η διάρκεια, είναι ο απόλυτος κριτής.
 Δεν μπορείς να εξαπατάς εσαεί.

H αγωνία  της κυβέρνησης  και  των άλλων  πολιτικών κομμάτων (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ…) είναι να μη δώσουν την εντύπωση ότι είναι συνένοχοι.
Προσοχή.
Όχι να αποδείξουν ότι δεν είναι συνένοχοι (μαζί ψήφισαν τα πάντα), διότι είναι και το γνωρίζουν πολύ καλά,  να ρίξουν στάχτη στα μάτια επιδιώκουν, να δώσουν δηλαδή την εντύπωση ότι δεν είναι (πάλι το φαίνεσθαι υπερνικά το είναι, νομίζουν...).

Οπότε, ότι και να μηχανευτούν επικοινωνιακά  κυβέρνηση  και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων, τελικά δεν θα μπορούν να πείσουν ότι δεν είναι συνένοχοι στην υποταγή.

Οι  άλλοι ..

Γραφικοί κι εκτός πραγματικότητας όσοι θεωρούμε την κυβέρνηση παραδομένη, άνευ όρων, στις εντολές των δανειστών· όσοι νομίζουμε ότι η ενοχή βαραίνει τους πάντες, έναντι της κοινωνίας;

Με μια αδιανόητη ευκολία προσπαθούν να μεταθέσουν τις δικές τους ευθύνες και ενοχές σε όσους αρνούνται να δεχτούν την υποταγή.
Είναι μανούλα σε τέτοιες μεταθέσεις το πολιτικό σύστημα.

Εμείς ..

Ας επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να εξαγριωθούν, να αντιδράσουν,  ας μη γίνουμε άνθρωποι του πολιτικού συστήματος, άβουλοι, αδρανείς και χειραγωγούμενοι· εύπιστοι και εξουσιοληπτικοί.

Ευτυχώς η ταχύτητα των εξελίξεων (η αφόρητη φτώχεια μεγάλου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας) είναι τόσο ορμητική ώστε στο διάβα της πετάει τις μάσκες, τα ψεύδη και την υποκρισία των κυβερνώντων.

Νέες πολιτικές δυνάμεις «από τα κάτω» αυτή τη φορά καλούνται να δηλώσουν το «παρών» στην πολιτική ζωή (και όχι σκηνή) της χώρας.
Είναι πολλοί που αντιστέκονται στην πολιτική μοιρολατρία, που επαγρυπνούν κόντρα στην εγχώρια και αλλοδαπή, χυδαία συντηρητικότητα.

Οφείλουν να επαγρυπνούν και να αντιστέκονται.
Και ας τους λένε ουτοπιστές ή γραφικούς, ας απαξιώνονται.

Και  λίγο εγώ...

Επιμένω, ελπίζω..  στα ανοίγματα των καθημερινών σύννεφων και στις  λιακάδες…

…και  να, η απάντηση είναι του ποιητή(για όλα), όπως  ξεκίνησε αυτό το κείμενο,  για τον «χαμένο» χρόνο  που έφυγε και τον κερδισμένο που (πρέπει ) να'ρθεί:



 «…Αηδίες— ο χρόνος έγινε για να κυλάει, οι έρωτες για να τελειώνουν, η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο…..μονάχα όποιος τα διψάει όλα μπορεί να με προφτάσει,……όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…» (Τάσος Λειβαδίτης)

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Εγκλήματα, αίτια, ονόματα και (αναγκαία) τιμωρία για το συνεχές μακελειό στην «Πατρών-Πύργου»

Εγκλήματα, αίτια, ονόματα και (αναγκαία) τιμωρία  για το συνεχές μακελειό στην «Πατρών-Πύργου»




Η τραγική επανάληψη ..Άλλοι δυο νεκροί στο δρόμο γκραν-γκινιόλ  «Πατρών-Πύργου»
Στου δυο νεκρούς και δυο βαριά τραυματίες  της Δευτέρας, προστέθηκαν σήμερα άλλοι δυο νεκροί και δυο βαριά τραυματίες, σύνολο  τέσσερις νεκροί και τέσσερις τραυματίες,
θυσία στο βωμό της ασυγκινησίας, της  αναισθησίας και της  αδιαφορίας του κράτους, των (όλων μέχρι τώρα ) κυβερνήσεων, και του εγκληματικά ανίκανου πολιτικού προσωπικού της Ηλείας και της Περιφέρειας.

Το γράψαμε και χτες στο σημείωμά μας «….και όμως οι ηθικοίαυτουργοί των δολοφονιών - εκτελέσεων στην «Πατρών-Πύργου» κυκλοφορούν ελεύθερακαι χειροκροτούμενοι», τα φρικτά αποτελέσματα των δυστυχημάτων και ατυχημάτων  στον δρόμο σκοτώστρα  «Πατρών-Πύργου», έχουν αίτιο και όνομα(τα).

Αίτιο: η αθλιότητα και η τεράστια επικινδυνότητα δρόμου και η μη κατασκευή νέου σύγχρονου αυτοκινητόδρομου λόγω της απένταξης της Ηλείας από το έργο της «Ολυμπίας Οδού».

Όνομα: Η Περιφέρεια  Δυτικής Ελλάδας που δεν επισκευάζει τον υπάρχοντα δρόμο ώστε να γίνει  στοιχειωδώς ασφαλής και  η κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) που μας πέταξαν έξω από τις συμβάσεις παραχώρησης, οι  βουλευτές που το ψήφισαν(Κ. Τζαβάρας, Δ. Αυγερινοπούλου, Γ. Κοντογιάννης, Α. Μαρίνος και Γ. Κουτσούκος), Ε. Σαλτάρη ( που βλακωδώς ψήφισε το άρθρο 5, αποδεχόμενη εμμέσως την απένταξη του έργου ), ο περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας που συμφώνησε και υπερθεμάτισε της αποπομπής του τμήματος Πάτρα-Πύργος -Τσακώνα- από το έργο παραχώρησης της Ολυμπίας οδού, η κυβέρνηση Σαμαρά που επί  ένα χρόνο και πλέον δεν προχώρησε στην κατασκευή του έργου  και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επί τρία(3) χρόνια είναι στο θα, στους διαγωνισμούς, στους φακέλους και  στα λόγια.

Αυτοί είναι υπεύθυνοι για αυτούς τους σκοτωμούς και δεν είναι μόνο ηθικοί αυτουργοί αυτών διαρκών εγκλημάτων, στο μακελειό που συντελείται συνεχώς και ακατάπαυστα στο κοφτήρι «Πατρών-Πύργου» είναι συνεργοί, ναι είναι συνεργοί, συναυτουργοί, από κοινού ένοχοι….

Πως κοιμούνται ήσυχοι, πως χαμογελούν,  όταν η ανικανότητα τους και η υποταγή τους στις κομματικές επιβολές ( προς χάριν της κυβέρνησής τους, του κόμματος τους, της καρέκλας τους  και όχι προς όφελος της κοινωνίας και του τόπου)  έχουν αποτέλεσμα νεκρούς, ανάπηρους, δράματα και καταστροφές ?

Πως  χρησιμοποιούν τον ματοβαμμένο δρόμο  «Πατρών-Πύργου» και δεν ντρέπονται, αλλά αντιθέτως έρχονται στην Ηλεία για να ξαναπούν ψέματα, να πουν ό,τι φταίνε,  οι άλλοι, οι προηγούμενοι,  οι παραδίπλα, ο .. Πετρής και Χατζηπετρής  όχι πάντως αυτοί….

Όπως και να το πουν, όλοι αυτοί φταίνε για δυστυχία, το πόνο και την καταστροφή  στον βωμό ανθρωποθυσιών και θανάτου της  «Πατρών- Πύργου».

Πως οι Δήμαρχοι, τα Δημοτικά Συμβούλια, οι Σύμβουλοι (Δήμων, Περιφέρειας), οι Φορείς, τα κόμματα  κάθονται και δεν μιλούν ? Και δεν μιλώ για μια τυπική ανακοίνωση/διαμαρτυρία( που ούτε αυτό δεν έχουν  κάνει..) αλλά για δράσεις, δυναμικές και αποφασιστικές .
Γιατί δεν κλείνουν δρόμους και πόλεις, γιατί τελικά δεν παραιτούνται ?
Γιατί δεν πάνε όλο μαζί στην Περιφέρεια, στα Κόμματα και στην  Κυβέρνηση και να μην φύγουν, αν δεν ξεκινήσει το έργο της κατασκευής ολόκληρου του έργου «Πάτρα-Πύργος-Αρχ. Ολυμπία-Τσακώνα» ?
Συμπολίτες τους δεν είναι  οι παθόντες, δεν διέρχονται αυτοί την λαιμητόμο «Πατρών-Πύργου», γιατί δεν ξεκουνιόνται, γιατί δεν κραυγάζουν ?

Πόσοι , μα πόσοι πρέπει να σκοτωθούν και να μείνουν ανάπηροι, πόσος φόρος αίματος  πρέπει να πληρωθεί, για κάνουν κάτι  ?...όχι βέβαια σαν εκείνη την επικοινωνιακή φωτοβολίδα του μετώπου των Δημάρχων και  για τον .. ..ξεσηκωμός για την Πατρών – Πύργου  και τις πρωτοβουλίες του Δήμου Ήλιδας του Φεβρουαρίου του 2017.

…αλλά ξέχασα, γλυκιά η καρέκλα, πάντα τεμενάδες στην κάθε κυβέρνηση, πολτικαντισμός για λαϊκή κατανάλωση (κοινώς σανός)… και προπάντων  η επανεκλογή (ή εκλογή) στα «αξιώματα» τους!

Αυτό είναι το άθλιο πολιτικό σύστημα που  με την συνεπικουρία των τοπικών μέσων ενημέρωσης (όχι όλων)  που θα παρουσιάσουν  επιφανειακά το θέμα , χωρίς να αναφέρονται σε αίτια, ευθύνες και ευθυνόμενους (αλλά θα πουλήσουν πόνο, αίμα, σοκ, λαμαρίνες, φρίκη, διαμελισμούς-οι άθλιοι)  και  θα κρύψει (ουν)τις εγκληματικές του(ς) ευθύνες ,

θα εκδηλώσει την θλίψη του για το νέο θανατικό, θα  επιταχύνει(…) τις διαδικασίες, θα αναγγείλει νέα χρονοδιαγράμματα και θα ξανά-δεσμευτεί.

Και 
θα δηλώσουν, θα εξαγγείλουν, θα προτείνουν , θα συσκεφτούν, θα δημοπρατήσουν, θα ενδιαφερθούν, θα συντηρήσουν,
θα μας ξανά-κοροϊδεύσουν
και ο δρόμος θυσιαστήριο που από μαύρος πια κοκκινίζει από το πολύ αίμα, θα ντύνει στα μαύρα οικογένειες,  θα στέλνει στα νοσοκομεία τραυματίες, θα καταστρέφει περιουσίες,  θα τραγωδεί..

Αλλά..
Πόσο ακόμα πρέπει να μας κοροϊδέψει ο Περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας με τα οράματα του ( του αιώνιου  ύπνου του ), με τις κόκκινες γραμμές τους (που του έχουν γίνει κόκκινα φανάρια ..), αυτού που πούλησε την Ηλεία και θεωρούσε την απένταξη  του τμήματος Πατρών – Πύργου της «Ολυμπίας Οδού» «Θετικό βήμα για την εκτέλεση του συνόλου της Ολυμπίας Οδού»(25/11/2013), που συντηρεί την υπάρχουσα καρμανιόλα και  μόνος αυτός ξέρει που πάνε τα εκατομμύρια ευρώ…
 Πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε τα ΘΑ τους, όταν όλοι ξέρουν ότι το έργο δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί ούτε σε 10 χρόνια, αν ξεκινήσει το 2018….

Αυτοί όλοι δεν  πρέπει να τιμωρηθούν ?

Εμείς δεν πρέπει να τους τιμωρήσουμε ,
 αυτό το πολιτικό σύστημα που αενάως … συσκέπτεται, εξαγγέλλει  !!!, προγραμματίζει…, δημοπρατεί!!!  το νέο αυτοκινητόδρομο και …συντηρεί ….  την υπάρχουσα Ε.Ο και που θα μιλήσει για απροσεξία, για τη κακιά ώρα, για την ατυχία, τα λάθη, τα ανθρώπινα λάθη ( που πολλές φορές υπάρχουν),  για τους κακούς οδηγούς (που ναι υπάρχουν και αυτοί),
να τους γυρίσουμε την πλάτη και να τους στείλουμε στον αγύριστο?

Να κινητοποιηθούμε ( θα μου πείτε ποιος φορέας θα μπροστά…., έλα ντε…), αλλά τουλάχιστον να μην τους χειροκροτούμε να μην γινόμαστε οπαδοί τους  και οπωσδήποτε να μην τους ξαναψηφίσουμε… ( και αυτό να το θυμηθούμε …)

Σημείωση (που την είχα παραθέσει ως σχόλιο στο χθεσινό μου σημείωμα):

«Επειδή έλαβα ορισμένα μηνύματα που θεωρούν πως την ευθύνη την φέρουν οι οδηγοί των οχημάτων πιστεύω, πεποίθηση μου είναι, πως την μεγάλη ευθύνη φέρει η αθλιότητα και το χάλι που λέγεται Εθνική Οδός «Πύργου – Πατρών», χωρίς να υποβαθμίζω την ατομική ανθρώπινη ευθύνη και το ανθρώπινο λάθος !

Όμως στην εδώ στην Εθνική Οδό «Πύργου – Πατρών» πρόκειται για μακελειό !
Αν υπήρχαν διαχωριστικά στηθαία θα αποφεύγαμε τις μετωπικές,
αν υπήρχαν κανονικά φανάρια και όχι αυτές οι τσίμπλες (αν προσπαθήσεις να καταλάβεις τι χρώμα είναι το φανάρι με κόντρα ήλιο, θα καταλάβεις),
αν λειτουργούσαν κανονικά τα φανάρια ( τις περισσότερες φορές είναι εκτός..),
αν υπήρχαν ανισόπεδες διαβάσεις και όχι ισόπεδες,
αν δεν υπήρχαν ανοίγματα στην Ε.Ο που να εξυπηρετείται κάθε παρόδια επιχείρηση,
αν υπήρχε σήμανση(γραμμές) και όχι το βράδυ να χάνεις τον δρόμο,
αν υπήρχε φωτισμός στις διασταυρώσεις και στην Ε.Ο όταν αυτή είναι πλησίον μεγάλων πόλεων,
αν υπήρχε αστυνόμευση όχι για να κόβει κλήσεις αλλά να βοηθά στην ασφαλή κυκλοφορία,
αν δεν περιοριζόταν η ορατότητα από τα χόρτα και δέντρα που έχουν καταλάβει μέρος του οδοστρώματος,
αν είχε αποκατασταθεί ο διαλυμένος ασφαλτοτάπητας, οι λακκούβες και τα σαμαρακια,
αν λειτουργούσε το αποστραγγιστικό δίκτυο της Ε.Ο και δεν σχηματιζόντουσαν λίμνες,

αν για όλα τα παραπάνω που έχουν οικονομικό κόστος,
υπερτερούσαν ως βάρος για το πολιτικό σύστημα σε σχέση με τους θανάτους και τα σακατέματα στην Ε.Ο. «Πύργου –Πατρών», αλλά και τις άλλες Ε.Ο. «Πύργου- Κυπαρισσίας», «Πύργου –Αρχαίας Ολυμπίας»,

ε ! τότε θα είχαμε πολύ λιγότερα δυστυχήματα, και ατυχήματα!

Ας έκανε η πολιτεία, το κράτος αυτό που πρέπει και υποχρεούται δηλαδή τις απαραίτητες παρεμβάσεις-συντηρήσεις στο δρόμο-καρμανιόλα και να κατασκευαστεί σύγχρονος αυτοκινητόδρομος και μετά ο καθένας θα παίρνει την ευθύνη και το κόστος (ηθικό, ποινικό, διοικητικό, σωματικό και ανθρώπινο) που του αναλογεί με βάση την οδηγική του συνείδηση και παιδεία.

…και είναι απολύτως βέβαιο ότι,
αν υπήρχε σύγχρονος αυτοκινητόδρομος ( σαν αυτούς που παραδίδονται για χρήση σε όλη την Ελλάδα)  δεν θα είχαμε αυτό το μακελειό.»

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

….και όμως οι ηθικοί αυτουργοί των δολοφονιών - εκτελέσεων στην «Πατρών-Πύργου» κυκλοφορούν ελεύθερα και χειροκροτούμενοι

….και όμως οι ηθικοί αυτουργοί των δολοφονιών - εκτελέσεων στην «Πατρών-Πύργου»  κυκλοφορούν ελεύθερα και  χειροκροτούμενοι  



Άλλοι δύο νεκροί στο δρόμο σκοτώστρα-κοφτήρι, αυτόν  της Εθνικής (!) Οδού (!!) Πατρών – Πύργου
Κάθε μήνα και  ένας με δύο νεκροί  και τέσσερις έως πέντε  σακατεμένοι, σπίτια κλείνουν, οικογένειες καταστρέφονται, περιουσίες διαλύονται  και όμως  συνεχίζουμε και συνεχίζουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Ένα δρόμος, βαμμένος κυριολεκτικά με αίμα, που έχει καταστεί  ο πιο επικίνδυνος δρόμος της Ελλάδας, ένας δρόμος  100 περίπου χιλιομέτρων με  τριπλάσια  τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα από τον  πενταπλάσιο σε μήκος (502 χιλ.) οδικό άξονα «Αθήνα-Θεσσαλονίκη» και δυόμιση παραπάνω  τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα από τον εξίμισι φορές μακρύτερο (658 χλμ.) οδικό άξονα της «Εγνατία Οδός».
Ένα δρόμος μνημείο κοροϊδίας από όλο το πολιτικό σύστημα προς τους Ηλείους  και όσους τον χρησιμοποιούν.

Η κοροϊδία έχει φτάσει στα όρια του χλευασμού μας , όταν υπάρχει σε όλη την Ελλάδα ολοκληρωμένο το μεταφορικό σύστημα  επικοινωνίας με ολοκληρωμένους τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους.
Παντού  έχουν σύγχρονους  οδικούς άξονες, που προστατεύουν  και  από τα λάθη, προστατεύουν τη ανθρώπινη ζωή και σωματική ακεραιότητα  εκτός Ηλείας, που τιμωρείται και θυσιάζει  στο «Μολώχ της ασφάλτου» ανθρώπους, σακατεύει πολλούς με πάνω,  από 250 νεκρούς και  2.000  τραυματίες (οι περισσότεροι βαριά) την τελευταία 25ετια .

…και οι νεκροί και οι σακατεμένοι θα προστίθενται  και «αύριο» και στο μέλλον …

Όλοι αυτοί  είναι «δολοφονημένοι» και σακατεμένοι, από την αδιαφορία αυτού που λέγεται κράτος και με ενόχους  αυτούς που το διαχειρίζονται και που δεν είναι άλλοι από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ  (κυρίως και πρωταρχικά) και ΣΥΡΙΖΑ  και το πολιτικό σύστημα  της Ηλείας (βουλευτές, κόμματα, Δήμαρχοι κλπ),  η  Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και ιδιαιτέρως ο Περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας .

Και αυτό, επειδή αυτοί που παριστάνουν τους «καπετάνιους», τους τιμονιέρηδες, τους ταγούς του  τόπου, αυτοί οι άθλιοι, οι «εγκληματίες»   είναι ηθικοί αυτουργοί των δολοφονιών –εκτελέσεων στην Πατρών – Πύργου  γιατί:
πρώτον η «Πατρών-Πύργου» έχει τεράστια επικινδυνότητα συνέπεια των τεράστιων προβλημάτων που έχει (ασυντήρητος, χωρίς σήμανση, οι φωτεινοί  σηματοδότες μικροί και συνήθως δεν λειτουργούν , πνιγμένος από δέντρα και φυτά, με λακκούβες, με δεκάδες διασταυρώσεις, χωρίς φωτισμό, με «σαμάρια» κ.α.)   και 
δεύτερον διότι το τμήμα  «Πάτρα - Πύργος»  του αυτοκινητόδρομου «Ολυμπίας Οδού» έχει ανασταλεί η κατασκευή του.

Ένας δρόμος που παραμένει καρμανιόλα
 διότι συνέχεια επισκευάζεται (μέγα ψέμα) και
λόγω της αποπομπής του τμήματος Πάτρα-Πύργος -Τσακώνα- από το έργο παραχώρησης της Ολυμπίας οδού με την  ψήφο του ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ( ψήφισε το άρθρο 5)  και Κατσιφάρα συμφωνούντος .
Ένα έργο που δημοπρατείται και θα, θα, θα…κατασκευαστεί κάποτε  στο μέλλον, αν ποτέ ολοκληρωθεί

Αυτοί  οι ανίκανοι, οι ψεύτες, οι καρεκλοκένταυροι  κυκλοφορούν ελεύθεροι και  χειροκροτούμενοι.
Έρχονται κάθε  (Περιφερειάρχης, Κυβερνητικοί, βουλευτές κλπ.) και ομιλούν για οράματα, σχεδιασμούς, δημοπρατήσεις, κάθε χρονιά την επόμενη για έναρξη του έργου, άντε και θα πάει στην Ευρώπη ο φάκελος, για κόκκινες γραμμές,…μούσι με ουρά…
Και αναγγέλλουν επισκευές  του υπάρχοντος δρόμου «καρμανιόλα» και  ο οποίος παραμένει ….λαιμητόμος..

Και έρχονται και κάνουν περιπάτους στο Κατάκολο  υπό το φως της πανσελήνου και χειροκροτούνται, αντί να τους πετάξει ο κόσμος στη θάλασσα, να τους κυνηγήσουν με πίσσα και πούπουλα, εισπράττουν εύσχημα.
Έχουν γυρίσει την Ηλεία  35 χρόνια πίσω, στο παρελθόν χωρίς Αυτοκινητόδρομο, χωρίς Σιδηρόδρομο, χωρίς οδική σύνδεση με Αρκαδία και τους λένε και μπράβο…!!!
Τι άλλο πρέπει να μας κάνουν …..?

Και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ψάλλουν ωσαννά προς αυτούς τους και τα βρίσκουν όλα καλώς καμωμένα ( για την τσέπη τους).
Και  οι Δήμαρχοι, σύμβουλοι, κόμματα, φορείς μιλιά, κιχ…

Και άνθρωποι σκοτώνονται και σακατεύονται
Και εμείς θα συνεχίσουμε να τους ανεχόμαστε (και να τους ψηφίζουμε) .

Εύγε τους και εύγε μας !

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

…και οι συμβολαιογράφοι της Ηλείας τι λένε και ποιά στάση θα κρατήσουν για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ? … αλλά και οι Δικηγόροι και οι Δήμοι και τα Κόμματα και οι πολίτες του νομού Ηλείας..

…και οι συμβολαιογράφοι της Ηλείας τι λένε και ποιά στάση θα κρατήσουν για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ?
… αλλά και οι Δικηγόροι και οι Δήμοι και τα Κόμματα και οι πολίτες του νομού Ηλείας..




Οι  ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί επέρχονται σαν καταιγίδα και μ’ ένα «κλικ» από ένα υπολογιστή, θα εκπλειστηριάζονται κάθε εβδομάδα, θα βγαίνουν στο «σφυρί» σε εξευτελιστικές τιμές, χωρίς κανένα ηθικό φραγμό σπίτια, καταστήματα και λαϊκές περιουσίες, για χάρη της ικανοποίησης των δανειστών – «οικονομικών δολοφόνων», των τραπεζών και των funds.

Χιλιάδες οι πλειστηριασμοί σε όλη την Ελλάδα (5.000  εντός του 2017, 10.000 το 2018 και ήδη οι πρώτοι 3.651  πλειστηριασμοί έχουν αναρτηθεί στο site Ηλεκτρονικής Δημοσίευσης Πλειστηριασμών «Ε.Τ.Α.Α. – Τ.Α.Ν.» / https://deltio.tnomik.gr/ ),  εκατοντάδες για την Ηλεία (500 το 2017 και το 2018 και ο 16 πρώτοι έχουν αναρτηθεί.. ). 

 …και για όλους μας ... « έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις/ με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις» …

Αυτό δεν αφορά,
 τους ψεύτες, αχρείους και  φαύλους της κυβέρνησης (σχετικό άρθρο : «Πλειστηριασμοί: Το έσχατο όριο κατάπτωσης των Ηλείων βουλευτών (και όχι μόνο ) του ΣΥΡΙΖΑ» ( http://odisseasml.blogspot.gr/2017/09/blog-post_9.html ), που  πήραν το στεναγμό, το πόνο και την ελπίδα του λαού και τον έκαναν καρέκλες και βολή τους.

Αφορά, όλους 

και πρώτα από όλα για τους Συμβολαιογράφους γιατί τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες θα τις διαχειρίζονται οι Συμβολαιογραφικοί Σύλλογοι  και στην περίπτωση της Ηλείας ο «Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Εφετείου Πάτρας» όπου και ανήκουν Ηλείοι  Συμβολαιογράφοι .

Οι συμβολαιογράφοι  της Ηλείας πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Ή με το λαό ή με τους τραπεζίτες, τα funds και τους γύπες.

 Η πλειοψηφία των συμβολαιογράφων δεν έχει σχέση με μεγαλοσυμφέροντα, ώστε να βάλει πλάτη στους σχεδιασμούς τους.

Πρέπει οι συμβολαιογράφοι  της Ηλείας:
 Να αρνηθούν  την συμμετοχή τους στο έγκλημα και με  συνέλευση τους( όπως ο Συμβολαιογραφικοί Σύλλογοι,  Εφετείου Θεσ/νίκης, Κέρκυρας , Θράκης και Κρήτης,  Ναυπλίου που κήρυξαν αποχή από όλους τους πλειστηριασμούς και τη μη συμμετοχή στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και στην χρηματοδότηση της σχετικής πλατφόρμας να σταθούν  απέναντι στις διοικήσεις των Συλλόγων τους που αποφάσισαν ερήμην τους να αναλάβουν την ευθύνη διαχείρισης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και να γίνουν έτσι οι σύγχρονοι δήμιοι των τραπεζών για την απαλλοτρίωση των σπιτιών και της λαϊκής περιουσίας.

Αν και μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου «Συμβολαιογραφικός Σύλλογος Εφετείου Πάτρας/ΣΣΕΠ», δεν έχει υπογράψει ακόμα (?)  τη σχετική σύμβαση για την ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας διεξαγωγής πλειστηριασμών οι δηλώσεις της Προέδρου του ΣΣΕΠ Ιωάννας Μπονέλη στην Εφημερίδα «Πελοπόννησος» της  12/09/2017)
που τόνισε ( Εφημερίδα «Πελοπόννησος»  12/09/2017) ότι « η αναγκαστική εκτέλεση, είναι μέρος της δικαστικής λειτουργίας» και άρα  θα συμμετέχουν στου πλειστηριασμούς,
που επισήμανε ακόμα ότι, «οι κινητοποιήσεις στα ειρηνοδικεία ήταν αυτές που επιτάχυναν τις διαδικασίες ενεργοποίησης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών»  και άρα κατ’  αυτήν  οι αγωνιζόμενοι ενάντια στους πλειστηριασμούς  φταίνε που πραγματοποιούνται ηλεκτρονικά(…!)
και  ότι « θα επιθυμούσε τη μεταφορά των πλειστηριασμών σε ώρες λειτουργίας δικαστηρίων, γιατί προφανώς με αυτό τον τρόπο, θα υπήρχε αστυνομική παρουσία που θα απέτρεπε επεισόδια και προπηλακισμούς»  δηλαδή να εκπλειστηριάζουν ανενόχλητοι…..,

δείχνουν ότι επιθυμεί να αναλάβουν  οι συμβολαιογράφοι την ευθύνη διαχείρισης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και να γίνουν έτσι οι σύγχρονοι δήμιοι των τραπεζών για την απαλλοτρίωση των σπιτιών και της λαϊκής περιουσίας, πρόθεση  που πρέπει να αποτραπεί από τους δημοκράτες συμβολαιογράφους

…και …
Να μην συμμετάσχει ο κλάδος στην επιχείρηση της παράδοσης της λαϊκής περιουσίας στα μεγάλα συμφέροντα.
Να μη γίνουν  ο αποδέκτες της κοινωνικής κατακραυγής συμμετέχοντας στο ηλεκτρονικό πλιάτσικο κατοικιών, επιχειρήσεων και λαϊκής  περουσίας.  .
Να αρνηθούν τη συμμετοχή στο colpo grosso που στήνουν κυβέρνηση και δανειστές, τραπεζίτες και μεγαλοσυμβολαιογράφοι με στόχο την υφαρπαγή κάθε στοιχείου που απέμεινε μετά από 7 χρόνια λεηλασίας στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Να αρνηθούν τη συμμετοχή στην κατάργηση του βασικού δικαιώματος στη στέγη, αφού από 31/12/2017 παύει η όποια ισχνή και επί χρήμασι προστασία και της πρώτης κατοικίας.

Αφορά ακόμα:

Του Δήμους που με αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων τους και ενεργή δράση τους να υπερασπιστούν τους δημότες από την δήμευση της περιουσίας τους.

Τα κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ  κλπ που είναι λαλίστατα για άλλα θέματα ενώ για αυτό «έχουν  καταπιεί την γλώσσα τους».

Το Νομικό Κόσμο που πρέπει να έχει σθεναρή και αταλάντευτη στάση εναντίωσης στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς  που όμως οι αρνητικές  τοποθετήσεις  δεν τους τιμούν,  όπως αυτή του   Πρόεδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας, Δημήτρη Δημητρουλόπουλου  που αποδέχεται το ηλεκτρονικό πλιάτσικο   των περιουσιών,  θέτοντας μάλιστα όρους εφαρμογής του και άρνησης του λέγοντας «θα πρέπει να προβλεφθούν δικλίδες ασφαλείας που θα καταστήσουν το σύστημα αδιάβλητο και θα αποτρέψουν τον οποιοδήποτε κίνδυνο για περιουσιακά στοιχεία να εξαφανισθούν μισοτιμής χωρίς να γίνει αντιληπτό από τους ιδιοκτήτες.»(Πατρίς  10/09/20170.
 Κρίμα ορισμένοι «προοδευτικοί» αντί να  υπερασπιστούν με  λόγια ( πχ Απόφαση εναντίωσης στους –και-ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς του Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας αλλά και Αμαλιάδας και έργα τους αδύναμους  πολιτών αλλά και τους μικρούς  και μεσαίους  επιχειρηματίες που χάνουν την περιουσία τους  να  τους αντιμετωπίζουν ως  «δουλειά» και ως  πελάτες  που θα τους αποφέρει οικονομικό όφελος…


Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης  που πρέπει να πάρουν σαφή και αντιθετική στάση στους πλειστηριασμούς.

Όλους μας  που με έντονη κινηματική  δράση  να αποτρέψουμε τους πλειστηριασμούς ..

…και για όλους μας ...

« έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις/ με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις» …